PrinsezzJuh

Heey iedereen,

het is al vrij lang geleden dat ik nog eens iets gewoon heb gepost, ik post tegenwoordig veel gedichtjes. Misschien houden jullie niet zo van die gedichten, maar voor mij is het een middel om mijn 'ei' kwijt te raken. Ook niet alle gedichten slaan op mij, soms gaat het ook over andere mensen.Ik fataseer ook vele zaken, ik ben een kleine fantast... Jullie moeten je geen zorgen maken als sommige dingen een beetje triestig of raar of ... zijn. Met mij is alles goed, zoals ik al heb gezegt slaan niet alle dingen op mijzelf.

Lieve groetjes

Maak je geen zorgen,

alles is goed,

alles gaat goed,

alles zal goed blijven gaan,

maak je geen zorgen,

geen zorgen over morgen,

er is niets aan de hand,

alles is goed

wees nu maar zoet.

Ik wil het niet,

niet meer,

ik kan het niet aan,

niet meer,

nooit meer,

niemand begrijpt het,

ze verstaan het niet,

ik wil het niet,

niemand luistert,

ze horen wel,

maar luisteren niet,

Ik wil het niet meer,

nooit meer!

Ik kan

het niet geloven,

ik moet

het wel geloven,

ik heb het

gedaan,

ik heb het

gekunnen,

een ongelooflijke gevoel,

trots!

Mijn vriend,

kan ik je vertrouwen?

kan ik op je bouwen?

Ik ben er voor jou,

maar jij voor mij?

Zal je van me houden?

of laat je me alleen in de koude?

Mijn vriend,

ben je echt?

ben je er voor mij?

Altijd?

Voor eeuwig?

De toekomst zal het zeggen...

Heb niets te vertellen,

heb niets te melden,

er heerst een stilte,

een stilte in mij,

ik kan ze niet verbreken,

ik kan er niets aan doen,

ik zwijg,

en hoor ze praten,

maar zelf zeg ik niets.

Het is stil,

stil in mij!

Zwaar gevoel op mijn maag;

hoe moet ik het zeggen?

Ik durf niet,

angstzweet,

wat zouden ze zeggen?

Ik stamel,

en bibber,

probeer dapper te zijn,

het ligt op mijn tong,

ik stamel

en bibber nogmaals.

Vragende blikken!

Dan komt het er einderlijk uit:

NEEN!

Voel me raar,

raar vanbinnen,

ik weet niet wat het is.

Raar gevoel,

kan het niet plaatsen.

Het doet me zweven,

maar maakt me bang.

Het maakt me blij,

maar tegelijk  triest.

Voel me raar,

raar vanbinnen,

ik weet niet wat het is.

Dwaze gedachten,

dwaze gevoelens,

dwaze beelden,

flitsen door mijn hoofd.

Wat moet ik doen?

Ik geraak ze niet kwijt,

ik ben zo alleen,

alleen in het donker,

en weet dat niemand me kan helpen.

Nu zit ik hier

te wachten

op iets dat nooit gaat komen.

Iets waar ik

alleen maar van kan

dromen.

Ik koester

een

stille hoop.

Maar weet dat ik verloren

ben.

Luister naar mijn

hart,

voel het kloppen.

Luister naar mijn

woorden,

hoor ze zeggen

ik hou van jou!